Na
spotkaniu dawnych mieszkańców Lackiej Woli, które odbyło się 24 lipca
2010 roku w Gliwicach zrodziła się inicjatywa, aby skonsolidować się z
mieszkańcami Lackiej Woli, którzy zostali za granicą.
Postanowiono zebrać pieniądze w tym celu. Zebrano 703 zł. Połowę
tych środków zostało przeznaczone na renowację głównego krzyża na
cmentarzu w Lackiej Woli, a drugą połowę na utrzymanie porządku na
cmentarzu: koszenie trawy, sprzątanie, i tp.
W imieniu mieszkańców Lackiej Woli wyrażam serdeczne "Bóg zapłać".
kl. Andrzej Piekaniec
Początki parafii w Lackiej Woli i Trzcieńcu Jak
się okazuje historia powstania parafii w obydwu wsiach jest starsza o ponad 100
lat. Musimy się cofnąć do roku 1783.
Ojcem
pomysłu powstania parafii jest Antoni Wacław Betański - Czech z pochodzenia
urodzony w 1715 roku w Pradze. Był on bliskim przyjacielem i sekretarzem Jana
Klemensa Branickiego / właściciela Lackiej Woli/ oraz jego żony Izabelli
Elżbiety z Poniatowskich. Prawdopodobnie to dzięki ich wpływowi już jako biskup
przemyski / 1783- 1786/ zaprojektował i zaproponował utworzenie nowej parafii.
Wiele
wskazuje na to, że projekt powstał w okresie 26 lutego - 30 kwietnia 1783 roku.
Biskup
Betański zaproponował w okręgu przemyskim m.in. utworzenie parafii w Woli Lackiej, Strzelczyskach / par. Mościska/, Milczycach, Jajedzy / par.
Stojanowice/, i Czembie / par. Sądowa Wisznia/. *
Dlaczego
nie doszło do utworzenia i erygowania parafii w Lackiej Woli, czy nie pozwoliły
na to austriackie władze lub okoliczni Rusini, a może śmierć biskupa w 1786
roku?
Na
to pytanie na razie nie znamy odpowiedzi.
Zdjęcie biskupa Antoniego Betańskiego /
Urząd Gminy w Tyczynie/
Rada
Budowy Kościoła 1909-1910.
Na początku XX
wieku wsie Lacka Wola i Trzcieniec w ilości 4000 osób wyznania
rzymskokatolickiego, o kilkusetletnich tradycjach polskich nadal nie miały
własnego kościoła. W dodatku obydwie wsie były otoczone w okolicy przez ludność
Rusińską wyznania prawosławnego. Nadszedł czas zmiany. Pomocną w tej sprawie okazała się
właścicielka wsi Trzcieniec p. Wanda Younga (jej przodkowie wywodzą się ze
starej szlachty pochodzącej ze Szkocji), która obydwu gminom oddała i ofiarowała
pole pod przyszłą budowę kościoła i
dała datek w wysokości 6000 koron. Mieszkańcy obydwu wiosek widząc wielką pomoc
ze strony szlachetnej właścicielki Trzcieńca zorganizowali wiec społeczny, na
którym ustalony został plan budowy kościoła. Utworzono Radę Budowy Kościoła z
przewodniczącym komitetu - p. Adamem Younga , sekretarzem - p. Władysławem Koczajem, skarbnikiem - ks. Józefem Jałowym oraz proboszczem parafii
Mościsk - Alfredem Białogłowskim. Na pierwszym spotkaniu Rada uzgodniła ze
będzie zbierać datki z okolicznych wiosek, pozyskiwać fundusze od emigrantów
„zarobkowych” wyjeżdżających za pracą
do Niemiec, Austro-Węgier, Anglii, Francji i Stanów Zjednoczonych oraz
Brazylii i Argentyny. Informacje o
projekcie budowy kościoła i pozyskiwaniu datków miały być także zamieszczone w
lokalnej prasie (przemyskiej i lwowskiej). Jak się okazało ludność okazała się być bardzo ofiarną i bardzo
szybko zebrano znaczną sumę pieniędzy na ten zaszczytny cel, co relacjonuje i
opisuje sam skarbnik ks. Józef Jałowy w swoich wspomnieniach.
„…Były
to miłe chwile, pracy dość, ale co wieczór rozmowy z kochanym do dziś kolegą (chodzi o ks. Jana Kobaka), i czytanie duchowne i czasem praca naukowa.
Gdy zaczęto myśleć o budowie kościoła w Trzcieńcu, dziś już postawionego, mnie
wybrano skarbnikiem i w pół roku jakąś kwotę zebrałem i oddałem komitetowi. Po
roku bowiem przeniesiono mnie do Rudnika nad Sanem na wikarego a zarazem do
seminarium nauczycielskiego…” *
Źródła:
Echo Przemyskie, nr. 12 , 10 Luty 1910 rok,
Czwartek,
Wiadomości Brzosteckie, Grudzień 98, nr.
6/37/rok IX, * wspomnienia ks. Dr. Józefa Jałowego z okazji 25 –lecia
Jubileuszu Kapłańskiego, cytat pochodzi z manuskryptu z roku 1934.
Opracował Adam Kosiński
Temat opracowany przez Andrzeja Piekanca w oparciu o materialy archiwalne parafii Trzcieniec.
Miejscowi
katolicy Lackiej Woli i Trzcieńca obrządku łacińskiego należeli do
parafii w Mościskach diecezji przemyskiej. Jedyną budowlą sakralną w
Trzcieńcu była neogotycka prywatna kaplica cmentarna rodziny Joungów. 9.01.1887 r.
Została poświęcona prywatna pogrzebowa kaplica Joungów w Trzcieńcu;
wówczas też skierowano prośbę do Kurii Biskupiej ob. łac. w Przemyślu o
przydzielenie księdza kapelana. Z nabożeństw w tej kaplicy kozystali
też mieszkańcy Lackiej Woli. 1909-1910 Ks. Józef Jałowy (wikariusz z Mościsk) był skarbnikiem Komitetu Budowy kościoła w Lackiej Woli. Uczył również katechezy. 1911 r. Pan Jounga przeznacza pole na budowę nowego parafialnego kościoła. 1914 r. Początek budowy świątyni pod kierownictwem miejscowego komitetu parafialnego na czelez panem Adamem Joungą. 1918 (1919) r. Wskutek walk z ukraińcami zostały zniszczone ściany kościoła wybudowane na wysokość okien oraz materiał budowlany. 4.01.1920r.
Pan Jounga ponownie kieruje prośbę do Kurii Biskupiej o księdza
ekspozyta dla wiernych z obu gmin (4000 ludzi, ze wskazaniem na ks. W.
Bachotę - wikariusza z Mościsk. 1920 r. Erygowanie ekspozytury w Trzcieńcu, obowiązki ekspozyta dla wsi Lacka Wola i Trzcieniec pełni ks. W. Bachota. 1924 r. Państwo Kozikowie przekazują na rzecz kościoła 5 morgów pola. 6.09.1924 r. Dokonano poświęcenia kamienia węgielnego pod nowy neogotycki kościół jednonawowy, według projektu Stanisława Majerskiego. 29.08.1925 r. Obowiązki ekspozytora podejmuje Ks. Zygmunt Dziedziak. Wówczas w Lackiej Woli mieszkało 1780 osób, zaś w Trzcieńcu 1750 osób. 30.09.1928r.
Ks. bp Karol Józef Fischer poświęca nowy kościół w Trzcieńcu pod
wezwaniem św. Józefa Oblubieńca NMP. Wyposażenie kościoła było dość
skromne. W roku 1929 wspominane są dwa tymczasowe ołtarze: główny z
obrazem Chrystusa Pana i witrażem św. Józefa oraz boczny z obrazem
Matki Bożej Częstochowskiej i rzeźbą św. Franciszka. 17.01.1930 r. Ks. bp Anatol Nowak eryguje parafię w Trzcieńcu i wkrótce ks. Z. Dziedziakowi nadaje tytuł proboszcza. 4.05.1936 r.
Ks. bp Wojciech Tomaka konsekruje kościół w Trzcieńcu; w niedługim
czasie dokonano też konsekracji głównego ołtarza, w którym umieszczono
relikwie św. Stanisława biskupa i św. Floriana 8.11.1936 r. Zostaje
poświęcony Dom Katolicki, według projektu inżyniera Marcina
Rybakiewicza z Przemyśla i oddanie całej parafii Najświętszemu Sercu
Pana Jezusa. 18.11.1937 r. Za zgodą bpa Tomaki poświęcono nowy cmentarz parafialny w Trzcieńcu. 1939 r. Wykonano dwa nowe boczne ołtarze Najświętszej Maryi Panny i Najświętszego Serca Jezusowego według projektu Jana Łeszyńskiego. 1939r.
Wskutek umów politycznych między III Rzeszą a Związkiem Radzieckim,
wschodnia część diecezji przemyskiej, w tym Lacka Wola, znalazła się
pod okupacją sowiecką. 19.03.1941 r. Parafia otrzymuje w darze relikwiarz z relikwiami św. Jana Kantego. 1950-1955 r.
Kościół zostaje zamknięty, zaś ks. Dziedziak przebywa w łagrach na
terenie obwodu charkowskiego, gdzie wykonywał roboty budowlane. Wierni
korzystają z posługi duszpasterskiej w Mościskach i Myślatyczach. 1957 r.maj Ks.
Zygmunt Dziedziak pod przymusem władz radzieckich opuszcza Trzcieniec,
wówczas też większość ludności polskiej wyjechała z parafii do
Ojczyzny. Świątynia zostaje ponownie zamknięta i wniedługim czasie
umieszczono w niej salę gimnastyczną, a wkrótce magazyn.Opiekę
duszpasterska nad pozostałymi parafianami obejmują kapłani z Mościsk
(kolejno ks. Andrzej Skrobasz, ks. Edward Saletnik, ks. Karzimierz
Mączyński, ks. Józef Legowicz). 1989 r. Oddano świątynię bez
okien i witraży, a ściany zostały zniszczone przez chemikalia. W
miejscu straconych ołtarzy postawiono nowe z kościołów w Twierdzy
(główny) oraz ojców redemptorystów w Mościskach (boczne), które z
czasem, po oddaniu ich do rodzimych świątyń, zamieniono na nowe. 18.03.1989 r.
Kościółzostaje zwrócony wiernym i na nowo uroczyście poświęcony.
Kolejni księża pracujący w parafii odnowili zrujnowaną świątynię i
plebanie, zagospodarowali teren przy kościele, i co najważniejsze
wzieli pod duszpasterską opiekę mieszkańców Lackiej Woli i Trzcieńca. 11-14.1990 r. W parafii odbyły się Misje Święte prowadzone przez o.o. Redemptorystów 25.04-02.05.1999 r.W parafii kolejny raz odbyły się Misje Święte prowadzone przez o.o. Redemptorystów.
DUSZPASTERZE PARAFII ŚW. JÓZEFA W TRZCIEŃCU.
Ks. Władysław Błachota ekspozytor 1.09.1920 - 1.0l.1923 Ks. Augustyn Partykiewicz ekspozytor 1923 -1925 Ks. Zygmunt Dziedziak ekspozytor od29.08.1925;proboszcz styczeń 1930 - maj 1957 Ks. Leon Telesz wikariusz 4.04.1940 - 15.09.1941 Ks. Jan Wojnar wikariusz grudzień 1941 - 19.11.1942 Ks. Jerzy Ablewicz wikariusz 9.03.1943 -1945 Ks. Józef Legowicz opiekun 1989-1990 Ks. Jan Buras proboszcz czerwiec - sierpień 1990 Ks. Jan Strojek proboszcz sierpień 1990 - sierpień 1996 Ks. Tadeusz Mieleszko wikariusz Ks. Tomasz Trzebunia wikariusz O. Władysław Ziober administrator sierpień - grudzień 1996 Ks. Włodzimierz Kuśnierz administrator grudzień1996 - sierpień 1997 Ks. Jan Furgała proboszcz sierpień 1997 - 14. 09. 1998 Ks. Stefan Flisikowski proboszcz 14.09. 1998 - 1.07.2001 Ks. Andrzej Draws administrator 1.07.2001 - lipiec 2005 proboszcz lipiec 2005 – do dnia dzisiejszego
Ks. Zygmunt Dziedziak
Ks. biskup
Jerzy Ablewicz był katechetą w parafii od 1943 do1945.
Kościoł w Trzcieńcu (widok od frontonu) 4 maj 1936 r.
Ks. Dziedziak wśród dzieci
Kobiety i dziewczęta w tradycyjnych strojach.
Duże znaczenie miała
działalność Ojców Redemptorystów, którzy osiedliwszy się w mościskim
klasztorze, głosili kazania w stodołach Lackiej Woli i Trzcieńca, by tym samym
pogłębić zarówno wiarę, jak i wiedzę religijną tamtejszych mieszkańców.
Bp Wojciech Tomaka wizytuje szkołę w Lackiej Woli 4 maja 1936 r.
Wnętrze kościoła (widok w stronę ołtarza)
Orszak powitalny przed plebanią
Wnętrze kościoła (widok w stronę chóru)
O rzymskokatolickiej parafii w Trzcieńcu -ku pamięci jej niezłomnych dziejów
Temat opracowany przez ks. Jana Szczycha.
Po przekroczeniu
przejścia granicznego z Ukrainą Medyka-Szeginie, w drodze do Lwowa, a jeszcze
przed Mościskami, nie sposób nie zauważyć wysokiej strzelistej wieży stojącego
tuż przy szosie neogotyckiego kościoła w Trzcieńcu. Ambitna architektura tej
pięknej świątyni, jak też gospodarnie uporządkowane jej obejście niejako
zmuszają podróżujących do zwiedzenia kościoła oraz głębszego zapoznania się z
jej dziejami.
1. Historia powstania parafii Początki
Trzcieńca datują się gdzieś na pierwsze dziesięciolecia XV wieku, zaś sama
nazwa miejscowości pochodzi od słowa „trzcina", w zaroślach której
mieszkańcy okolicy szukali schronienia w czasie najazdów tatarskich. Sąsiadująca
z Trzcieńcem wieś Wolica (do 1946 r. - Lacka Wola) jest wspominana w
dokumentach również w pierwszej połowie XV wieku. Obie miejscowości od początku
znajdują się w tak bliskiej odległości, że ich historia jest między sobą bardzo
ściśle powiązana, co wyraźnie można dostrzec m.in. na podstawie wspólnych dążeń
do powstania jednej parafii. Nie bez znaczenia w tym względzie była też
działalność Ojców Redemptorystów, którzy osiedliwszy się w mościskim
klasztorze, głosili kazania w stodołach Lackiej Woli i Trzcieńca, by tym samym
pogłębić zarówno wiarę, jak i wiedzę religijną tamtejszych mieszkańców.
W owym czasie
(druga połowa XIX wieku) znaczne posiadłości ziemskie w Trzcieńcu miał p. Adam
Younga, zaś w Lackiej Woli p. Teodor Koziek. Włodarz z Trzcieńca na terenie
własnego majątku wybudował dla swojej rodziny okazałą kaplicę grobową, która za
zgodą Kurii Biskupiej w Przemyślu została uroczyście poświęcona 9 stycznia 1887
roku. W tym też czasie właściciele kaplicy wystosowali prośbę o stałego
kapelana dworskiego, który miąłby rezydować na terenie Trzcieńca Powyższe
wysiłki trzcienieckiego kolatora przyczyniły się do tego, że już w 1914 roku zorganizowano miejscowy
komitet wiernych celem wybudowania kościoła parafialnego. Wtedy też przystąpiono do konkretnych
działań budowlanych.
Gorliwość parafian
była tak duża, że już w 1918 r., pomimo ogólnego ubóstwa społecznego, świątynię
wzniesiono już na wysokość okien. Niestety, wskutek ukraińsko-polskich działań wojennych, prace
musiano przerwać, a na dodatek, ogromna ilość materiału budowlanego została nikczemnie spalona.
Wychodząc na
przeciw gorliwym staraniom i prośbom miejscowej ludności, ordynariusz przemyski ksiądz biskup Józef
Sebastian Pelczar w 1920 r. eryguje w Trzcieńcu expozyturę oraz mianuje
jej pierwszego expozyta ks. Władysława Bachotę, ówczesnego wikarego z Mościsk.
Jego bezpośrednim następcą zostanie ks. Augustyn Partykiewicz, staraniem
którego 6 września 1924 r. dokonano poświęcenia kamienia węgielnego pod nowy
kościół parafialny w Trzcieńcu.
Nie bez znaczenia był wybór patrona nowej świątyni. Został nim św. Józef.
Chociaż trudno dziś ustalić bezpośrednie powody takiego wyboru, wydaje się
jednak, że wcale nie drugorzędną była popularność tak osoby, jak i działalności
świątobliwego biskupa Pelczara, któremu przecież patronował Oblubieniec
Bogurodzicy. Podobnie, wpływowym mogło okazać się inne zdarzenie, mianowicie
uroczyste ogłoszenie sw. Józefa przez papieża Piusa IX w 1871 r. Opiekunem
całego Kościoła powszechnego.
W sierpniu 1924 r., decyzją władz diecezjalnych, expozytem w Trzcieńcu
zostaje ks. Zygmunt Dziedziak (ur. 1892 r. w Przemyślu, wyświęcony na kapłana w
1914 r.). Ks. Dziedziak przybył do Trzcieńca z Białobrzeg k. Łańcuta, gdzie
uprzednio wraz z parafianami wybudował nowy kościół, natomiast zastąpił go tam
dotychczasowy rezydent trzcieniecki - ks. Partykiewicz. Nowy duszpasterz
gorliwie przystąpił do dalszych prac budowlanych, czego skutkiem była
uroczystość poświęcenia nowej świątyni w Trzcieńcu, dokonana we wrześniu 1928
r. przez bpa pomocniczego diecezji Karola Józefa Fischera. Dwa lata później,
dekretem z dnia 17 stycznia 1930 r., biskup ordynariusz Anatol Nowak eryguje
parafię w Trzcieńcu, zaś jej pierwszym proboszczem mianuje ks. Z. Dziedziaka.
Odtąd wspólnota parafialna w Trzcieńcu staje się pełnoprawną cząstką
przemyskiego Kościoła partykularnego.
2. Czas do zamknięcia kościoła Administracyjne utworzenie nowej placówki duszpasterskiej wiązało się de
facto z organizowaniem odpowiednich struktur wewnątrzparafialnych. Dlatego ks.
Dziedziak przystąpił najpierw do budowy plebanii, z czasem postanowił także
zbudować parafialny Dom katolicki i w ten sposób umożliwić rozwój życia
kulturalnego dla ponad trzech tysięcy trzcienieckich parafian.
W pamięci wiernych Trzcieńca rok 1936 pozostał szczególnie. We wspomnianym
czasie parafia przeżyła wyjątkową uroczystość konsekracji kościoła i ołtarza,
celebrowanej przez bpa Wojciecha Tomakę. W tym też roku całą parafię poświęcono
Najświętszemu Sercu Pana Jezusa oraz oddano do użytku nowo zbudowany Dom katolicki.
W burzliwym okresie sowieckiego najazdu na ziemie Rzeczypospolitej, jak też
pod okupacją niemiecką posługę ks. kanonika Dziedziaka wspierali księża
wikariusze L. Telesz, J. Wojnar oraz ks. Jerzy Ablewicz, przyszły biskup
diecezji tarnowskiej.
W latach 1950-55 ks. Dziedziak wraz z wieloma innymi duchownymi Kościoła
katolickiego przebywał w ciężkim
sowieckim więzieniu, co bardzo
negatywnie odbiło się na zdrowiu trzecienieckiego
duszpasterza. W czasie zsyłki swego proboszcza mieszkańcy Trzcieńca i Lackiej
Woli na nabożeństwa uczęszczali do oddalonych o kilka kilometrów czynnych
kościołów w Mościskach i Myślatycach. Był to bardzo trudny czas dla tamtejszych
wiernych, stąd, solidaryzując się z niesłusznie uwięzionym kapłanem, powzięli
oni swoisty post, polegający na tym, że przez długi czas we wsi brano śluby bez
żadnych przyjęć czy zabaw weselnych.
Po powrocie z więzienia, ks. Dziedziak musiał zamieszkać już w prywatnym
mieszkaniu, gdyż dom parafialny został skonfiskowany na cele społeczne.
Kapłanowi, znoszącemu regularne szykany ze strony nowej władzy, zabroniono
także publicznego sprawowania celebr liturgicznych, łącznie z pogrzebami.
W niecały rok po powrocie z więzienia, w 1957 r., po 32 latach gorliwego
duszpasterzowania ks. Dziedziak musiał opuścić parafię, zaś kościół został
zamknięty przez miejscowe władze. Wraz z proboszczem, do Ojczyzny wyemigrowała
również większość miejscowych parafian. Starsi często wspominają te trudne
chwile, mówiąc, iż dla tych, co pozostali na swych domostwach, nastąpił czas
„czarnej nocy i beznadziei". Na opuszczone gospodarstwa przybyła ludność
ukraińska, stąd kolejnym zadaniem dla mieszkańców Trzcieńca i Lackiej Woli była
męcząca adaptacja do nowych warunków życia tak w wymiarze społecznym, jak i
religijnym (by zaspokoić swoje potrzeby duchowe, wierni zaczęli odtąd
uczęszczać do czynnego kościoła w Mościskach).
Po powrocie do macierzy, ks. Dziedziak na krótko zatrzymał się w
Białobrzegach, później, decyzją ówczesnego ordynariusza został duszpasterzem w
Nozdrzcu k. Dynowa, gdzie też 3 stycznia 1958 r. odszedł po nagrodę do Pana.
Pamięć o zmarłym kapłanie jest wciąż żywa wśród jego trzcienieckich parafian, o
czym świadczy mi. in. fakt, że w czasie zamknięcia kościoła w Trzcieńcu wierni
przy okazji każdego pogrzebu swoich ziomków zawsze pamiętali w modlitwie o swym
zacnym duszpasterzu, natomiast po ponownym otwarciu świątyni ufundowali mu w
niej okolicznościową tablicę pamiątkową. 3. Czasy współczesne Golgota parafian z Trzcieńca trwała 32 lata, aż do czasu odwilży religijnej
w byłym ZSRR. 18 marca 1989 r., w odpustową uroczystość ku czci św. Józefa, w
zniszczonym trzcienieckim kościele ponownie odprawiono liturgię eucharystyczną.
Od razu też miejscowi wierni, przy współpracy z proboszczem mościskim ks.
kanonikiem Józefem Legowiczem, przystąpili do prac remontowo-renowacyjnych
swojej świątyni parafialnej, która dotychczas pełniła funkcje sali sportowej,
tudzież magazynu soli. Od 1990 r. obowiązki drugiego proboszcza parafii,
historycznie rzecz ujmując, objął ks. kanonik Jan Strojek, kapłan przemyskiej
archidiecezji. W czasie jego duszpasterzowania dokończono remontu kościoła,
odzyskano dawny budynek plebanii oraz uporządkowano obejście kościelne. We
wdzięcznej pamięci wiernych z Trzcieńca i Lackiej Woli trwa również czcigodna
osoba ks. J. Strojka, który po sześcioletniej pracy na Wschodzie wrócił do
macierzy, gdzie też w 2004 roku niespodziewanie został odwołany do szeregu
koncelebransów niebieskich.
Po księdzu Strojku w parafii pracowali różni księża z Polski i Ukrainy,
którzy swoim zaangażowaniem starali się pogłębiać życie religijne ok. 700
trzcienieckich wiernych, oraz troszczyli się o materialne potrzeby parafii.
Szczególnym świadkiem historycznego rozwoju parafii w Trzcieńcu jest
istniejąca do dziś dziewiętnastowieczna kaplica grobowa Youngów. Wskutek
różnego rodzaju zabiegów, została ona oddana parafii i obecnie cierpliwie
oczekuje na odrestaurowanie i użytek liturgiczny.
Parafianie z Trzcieńca, bądź ci z kraju, bądź aktualni mieszkańcy parafii,
oglądając się wstecz na swoją szlachetną historię, szczycą się niezłomnymi
dziejami swojej wspólnoty. Swoista ich duma bynajmniej nie ma nic wspólnego z
pustą ludzką wyniosłością, lecz jest głęboko zakorzeniona w wierze w Bożą
Opatrzność i niezwyciężony Kościół Chrystusowy. Chlubią się także niezwykłym i
skutecznym patronatem św. Józefa, Oblubieńca NMP. To Jemu wierni z Trzcieńca
wciąż powierzają swoją parafialną rodzinę, ufając przy tym mocno, że jak na
przestrzeni historii, tak również i nadal będzie jej bronił „od wrogich zasadzek
i od wszelkiej przeciwności".
Ks. Jan
Szczych
Procesja
Obecny adres: Kościół Parafialny p.w. Św. Józefa w Trzcieńcu Adres: 81 324 Wolica, Ukraina tel.: (00 380 3234) 663-96, fax: Zarząd: Ks. Andrzej Draws - Proboszcz
Z życia Parafii
29
czerwca w parafii św. Józefa w Trzcieńcu odbyło się poświęcenie groty
NMP Bolesnej i tablic upamiętniających mord parafian z Lackiej Woli i
Trzcieńca 25 czerwca 1941 roku. Poświęcenie groty przypadło w święto
św. Piora i Pawła i rozpoczeło się Mszą Świętą o godz. 18:00. Mszy
przewodniczył i wygłosił kazanie ks. prałat Stanisław Kolano, ojciec
duchowny w Wyższym Seminarium Duchownym we Lwowie. Na uroczystość
przybyli księża z dekanatu mościskiego, parafianie i goście z dekanatu.
„Pamiętamy
i nie zapominamy o was” - własnie taka inskrypcja rozpoczyna listę
sześćdziesięciu rozstrzelanych parafian czerwcowego poranka 1941 roku.
Nad
całością uroczystości czuwał trzcieniecki proboszcz Andrzej Draws,
budowniczy groty NMP Bolesnej. Na zakończenie Mszy Świętej ksiądz
Andrzej wyraził wdzięczność osobom, które przyczyniły się do budowy
groty i upamiętnienia tych niezłomnych dziejów.
kl. Andrzej Piekaniec
Święta Teresa z Lisieux w
Trzcieńcu i Lackiej Woli 5 kwietnia 2010 roku, w poniedziałek wielkanocny rozpoczeła się peregrynacja relikwii świętej Teresy od Dzieciątka Jezus na
Ukrainie. I już w pierwszym dniu peregrynacji, po porannej Mszy Świętej wierni z
parafii św. Józefa w Trzcieńcu oczekiwali przybycia relikwii świętej Teresy.
Samochód z relikwiami
„Misjonarki” wjechał na teren przykościelny ok. 8:30. Mieszkańcy Lackiej Woli i
Trzcieńca oddali hołd św. Teresie poprzez ucałowanie i dotknięcie relikwiarza.
W tym czasie ojciec Piotr (karmelita, towarzyszący relikwiom w czasie
peregrynacji) odmawiał litanię do św. Teresy z Lisieux.
Samochód z relikwiami
świętej wyjechał z Lackiej Woli do Lwowa.
Wielkanoc – czas
największego zbawczego dzieła dokonanego przez Chrystusa. W tym właśnie czasie
oktawy wielkanocnej trzcienieccy parafianie jeszcze raz uświadomili sobie
potrzebę miłości Boga i bliźniego, a której to przesłanie niesie ze sobą
francuzka karmelitanka, św. Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza.
Święta Teresa
od Dzieciątka Jezus (Teresa z Lisieux, Mała Teresa, właściwie Marie Françoise Thérèse Martin), 1873–1897,
francuzka karmelitanka bosa,
mistyczka; 1925 kanonizowana; 1997 Doktor Kościoła; patronka Francji i misji
katolickich; Dzieje duszy.
Ks. Dziedziak wśród dzieci
